Geroz eta zahar gehiago daudenez, eta orduan eta zahar-etxe eta zaintzaile gehiago behar direnez, logika berari segituta: geroz eta ume gutxiago, eskolak ere... Gutxiago? Edo momentua baliatu daiteke ikastetxeak ez kontzentratzeko zentro hain handietan, eta eskola-proiektuak tokian gehiago errotzeko eta deszentralizatuago antolatzeko? Egia esan, ertz askoko gaia da. Ñabardura ugari ditu, eta ziurrenik ez da egongo soluzio bat eta bakar bat, proposamen bakoitzak bere albo-kalteak izan ditzakeelako.
Eztabaida galanta sortu da Bizkaian, jakingo duzu, kolpetik jakin baita hamabi ikastetxe fusionatu egingo direla. Kasu gehienetan, ikastetxe batek bestea xurgatuko du; moduak ere sortu ditu kezkak. Gehienak ados daude honetan: fusioek dakartena da ikastetxe publikoak ixtea eta sare publikoa murriztea. “Efikaziaren” izenean egiten du Jaurlaritzaren Hezkuntza Sailak, baina, sindikatuen hitzetan, asuntoa ezin da “errentagarri” ala “ez errentagarri” gisa planteatu, Hezkuntza ez baita merkatua. Eta bada beste kontu bat ere: segregazioa. Halako fusionatzeek, edo xurgatzeek, mesede ala kalte egiten diete ikasle zaurgarriei?
Gai arantzatsuari heldu dio Mikel Garcia lankideak. Mahai gainean ipini ditu zalantza guztiak, eta Hezkuntza sailburuaren argudiaketa ez ezik, ELA eta STEILASenak ere jaso ditu.