Bonbardaketa mediatikoa dagoeneko dezente itzali da, baina agian gogoan duzu pasa den udazkenean zer nolako matraka eman zuten Ertzaintzak atxilotuen jatorriaren berri emango zuelako. “Delinkuentziaren diagnostiko zehatza” egiteko baliagarri izango omen zen, eta “datuak” emanda, arrazakeriaren aurkako borrokan ere lagunduko zuen. Bistakoa zen EAJk bultzaturiko neurria zela, Bingen Zupiria Segurtasun sailburuaren ahotik. Baina era berean eskuinak eta eskuin muturrak eskaturikoa ere bazen.
Total. Eztabaida sortu zen, baina Ertzaintzak goiko aginduak konplitu zituen. Eta Kataluniako Poliziak neurria kopiatu zion. Babes hori presente egon da, berme moduko bat ere badelako. Baina urte hasiera honetan gauzak konplikatzen hasi zaizkie EAJko ideologoei. Bilboko udaletxean, hau da, EAJren eta PSE-EEren erreinuan auzia eztabaidatu dute, eta kasurik ez egitea erabaki dute: alegia, Bilboko Udaltzaingoak ez duela atxilotuen jatorririk aipatuko. Gauza bera gertatu da Barakaldoko Udalean. Baita antzerako zerbait ere Gasteizko Udalean. Baina zertxobait diferentea da horkoa, PSE-EEk duelako agintea, eta estrategia politikoaren parte delako. Baina zer gertatu da Bilbon? Juan Mari Aburtoren udal gobernua izan da urteetan segurtasun ezaren eta polizia kopurua handitu beharraren diskurtsoa gehien haizatu duen erakunde publikoetako bat. Baliteke Aburtok orain nahi duena egin izana, ez duelako alkatetzan gehiago segituko, baina hein batean bada alderdiaren barne irizpideetan talka dagoen adierazle. El Correo-n irakurri dudanez, Bizkaiko EAJk dio gai hau ez dela “dramatikoa” beraientzat. Ez ote da hain justu ere hori?
