Etxeko langileen Bizkaiko elkarteak prentsaurrekoa eskaini du Bilbon, iaz haien aholkularitza bulegora joandako pertsonen profila eta egoera ezagutarazteko. Ez gaitu batere harritzen biolentzia isil honek, baina gauza batekin jota gelditu naiz ni: langile batzuk lerra larriz esplotatzen dituztela esan digute, eta atze-atzeko planoan igaro da notizia.
Bizkaikoa da elkartea, eta hortaz, datu guztiak bertakoak dira. Guztira, 524 pertsona joan dira bulegora eta haien lan kontuak aztertu dituzte aholkularitza juridikoa emateko. Gehien-gehienak, ia ehuneko ehunean, emakumezkoak dira, eta Hego Amerikarrak. Egoera zaurgarrian daude. Hamarretik lau egoera irregularrean daude, ez dute lanerako baimenik, eta horretaz aprobetxatzen dira soldata pagatzen dietenak; langileak ere kontziente dira, baina ez dute beste alternatibarik ikusten.
Esplotatu egiten dituzte. Hirutik bik astean 60 ordu baino gehiago egiten ditu lanean. Adi datu honi: hamarretik hiruk ez du atseden egunik. Hamarretik hiruk. Eta zortzitik batek ez du aukerarik lan egiten duen etxe horretatik irten eta ordubete berarentzat hartzeko. Gehiengo zabalak, pentsa, hamarretik seik, bi orduko atsedenaldia du egunean, ez gehiago.
Tira. Askoz ere datu gehiago daude. Soldatari, kotizazioari eta egonkortasunari dagozkionak, besteak beste. Imajina ditzakezun bezain txarrak dira. Baina harrigarriena horixe da, esandakoa: lan esplotazioa salatu dute prentsaren aurrean, “urteroko prentsaurrekoan”, eta hemen ez da ezer pasatzen.
Non da Cebek, Bizkaiko patronala, langileen baja kopuruaz kexu entzun duguna aste honetan?
