Belle Époque bat existitu bazen Donostian, existitu zen atzeko lan prekario eta ikusezinean aritu zen jendearengatik. Eta egunotan Kursaalen eta Victoria Eugeniaren atarian ipinita dauden zoru gorri distiratsuak sostengatuko badira, sostengatuko dira lan prekario eta ikusezinean ari den eta arituko den jendearengatik. Brad Pitten ohea egingo duen langilearengatik, eta Naomi Wattsen dutxako ileak garbituko dituenarengatik.
Haiek zapalduko duten alfonbra gorrian egongo dira esku-orri zanpatuak, Gipuzkoako erresidentziak greban. Hitzarmena orain edo horrelako zerbait esango dutenak. Urtero topa daitezke Kursaalen atarian, urtero baitago egun eta orduren bat bandera berdez eta kamiseta morez jantzitako jende zalapartaria bertaratzen dela ustezko kultuen anfiteatrora, eta airera jaurtitzen dituzten esku-orrien artean, beti daude batzuk lurrari itsatsita gelditzen direnak Zinemaldiak irauten duen bitartean. Irudi kuriosoa da: flash guztien oinpean, zaintzaileen aldarriak.
Gipuzkoako zahar etxeetako eta eguneko zentroetako emakume grebalariak dira. Gaur eta bihar beraiek izan nahi dute dir-dir egingo dutenak. Bost mila langile dira sektoreak biltzen dituenak, eta deeenbora da greba zikloetan murgilduta daudela.
Azpikontratazioekin funtzionatzen duen zerbitzu sasi-publikoa da zaharren egoitzena. Oso egoitza gutxi dira zuzenean erakunde publikoek kudeatutakoak, eta oso gutxi dira, hortaz, lanpostu publikoa duten langileak. Haien eta azpikontratatutako langileen artean beharbada 10.000 euroko aldea dago urteko soldatan. Egutegi eta ordutegi hobeak ere badituzte, jakina. Eta horrez guztiaz aparte bada beste kontu bat, askotan sektore pribatuan egiten dena: lanaldi partzialeko kontratuak eskaintzea. Horrek eramaten ditu langile asko bigarren lan bat izatera, gehienetan garbiketari edo zaintzari lotuta.
Esatera nindoan 300 egun baino gehiago daramatzatela greban langileek. Baina urtea bete da iazko Zinemalditik, eta hor ere egin zuten protesta. Eta memoria eginda, flashback ugari egin ditzakegu. Esanguratsua izan zen, adibidez, 2021eko greba zikloa, Zinemaldiaren garaira iritsi baitziren greban 252 egun eginda. Eta aurrekari dotorea zuten 2019koa, urte osoa iraun zuena horrek ere. Hauxe zen orduko leloa, ezin hobea: Haiek milionario, gu prekario. Zinemaldiaren egunetan kanpaldia egin zuten Saguesen, oso gertu alegia, eta ia egunero Kursaalen bueltan ibili ziren. Ahalegindu ziren alfonbra gorrian sartzen, baina Ertzaintzak bidea itxi zien. Dena dela, ezin ikonikoagoa izan zen Ken Loach zine zuzendariaren babesa.