Izango da interneteko nire IP helbideak “Espainia” aurrezkia daramalako, edo izango da Espainiako frikikeria politikoak irensten ditudalako eta azkenerako algoritmoak ezagutu egin nauelako. Baina beno, egia esan aspertu samar nago Voxeko jendilajea beti short moduan ikusteaz. Beraiek ere motzak dira, hori ere hala da. Baina nahikoa da, eta hau hasi besterik ez da egin: ofizialki gaur hasi da Espainiako hauteskundeen kanpaina, eta bonbardaketa biderkatu egingo zaigu gure begi-belarrietan. Batez ere sare sozialetan.
- Diskretuki igaro den detailetxoa izan zen EAJrena asteazkenekoa, greba orokorraren egunekoa: arratsalde horretan aurkeztu zituen hautagaiak Bilbon, manifestaziotik oso gertu. Baina aizu, lan egin nahi duenari, utzi lan egiten.
Espainiako hauteskundeen markoan oso ipinita ez bazaude, ematen dizut titularra: eskuin muturra gobernura hel daiteke, eta litekeena da gertatzea. Halaxe dio prentsak egunero, ohikoa bihurtu baita eguna joan eta eguna etorri inkesta berri bat publikatuta ikustea. Baina zenbat buru, hainbat aburu: inkesta etxeari gero eta hedabide eskuindarragoak egin enkargua, orduan eta zenbaki lodiagoa ematen diote PP eta Vox batuketari, eta alderantziz, jakina, ezkerreko hedabideetan, alderdikeria bi aldeetan baitago.
- La Séptima telebista kate sortu berriak, adibidez, Pedro Sánchezekin oso lerratuta dagoenak, justu samarreko gehiengoa ematen die PP eta Voxi, eta esaten du, eta ados nago, PSOEk irabaziko lituzkeela hauteskundeak.
- Ezkerreko gainontzeko alderdiek (marka da gero PSOEri “ezkerra” deitzea) lurra joko dutela ere aurreikusten da, salbu eta EH Bilduk, Galiziako BNGk eta Andaluziako Adelantek. Eta hiru horiekin batera, Kataluniako ERC ere irabazten irten liteke, Podemosekin akordioa egin baitu ezker zatikatuaren beste hanka-protesiari terrenoa jateko Katalunian. Lehengo Sumar, orain Frente Amplio da.
Baina inkestek baino gehiago, hemen, fauna honetan, algoritmoek eta youtuberrek mugitzen dute lokatza.
Zarata ederra sortu da Santiago Abascal telebista publikoko entretenimendu programan elkarrizketatu dutelako, faxista batek normaltasunez hartu eta platoa bete duelako. Gauza asko nahastu dira tartean, beti bezala gehiegi hitz egin da, eta zabor asko sortu ordu oso gutxian, baina esango nuke praktikan ez duela ezer aldatu hauteskundeei begira. Kapitulu bat gehiago baino ez da izan eztabaidaren agendan. Izan zen Sol plazako kanpaldia, izan zen 70 hildakoren tren istripua, izan zen Blocus, izan ziren Brasilgo, AEBetako eta Israelgo hauteskundeak, izan da Abascal La Revueltan… eta orain dira Jordi Wild youtuber negartia eta bere gisako beste lau bizizale, kexu direnak Abascalek erabaki duelako podcast batean parte ez hartzea. Hari botoa ez emateko ari dira eskatzen orain, bizi osoan sare sozialetan terrenoa goxatu diotenean.
- Reel-ak pasatzea bezala da. Gai bakar batek ez ditu agenda mediatiko-politikoan lau egun ere egiten. Etxebizitzarenarekin lehertu zen, play eman zion PSOEk, eta eskerrak greba orokorra egon den, bestela ahaztuta baikeunden (baina mila eurotik gorako alokairuak berdin-berdin pagatzen, ordainagiria ez da ahazten).
- Eta aitortzen dizut, e. Penagarria iruditzen zait zeinen azkar joan den lerroburuetatik tren istripuarena. “Kanpaina erabat baldintzatuko du” ere esaten zen. Beharbada neuk ere esaten nuen, ez naiz akordatzen.
Botoa erabakitzen omen da hauteskundeen azken astean eta bereziki azken hiru egunetan. Halaxe ari da esan eta esan Ivan Redondo pasaitarra, Pedro Sánchezen aholkulari izandakoa. Zergatik ez, ikusten diot zentzua argudioari. Eta bere estrategiari ere bai.
