Datuak atera berri ditu Eusko Jaurlaritzak eta ez dut prentsan urtarrileko katastrofismoa desmuntatzeko ahaleginik ikusi. Gipuzkoako prentsa probintzianoak eskuak burura eraman zituen joan den hilean, “turismoa” eta “hautsi” terminoak elkarren ondoan jarrita, lehenbiziko aldiz hamarkada askotan (salbu eta 2020ko uda) turismoa “apaldu” egin zelako Donostian. Ez zelako igo, alegia. Igotzea da-eta “seinale ona” kontsumo gizarte batean. Badakizu: igotzen ez dena, gaizki doa.
Segituan heldu zen Donostiako Bizilagunekin plataformaren erantzuna: “Donostian turismoa ez da jaitsi, egonkortu eta elitizatu baizik”. Zeren, urtebeteko ikuspegia hartuta, ados, sarrerek %1 egin dute behera hirian; baina azken hamar urtetako ikuspegia hartuta, %76 hazi dira. Eta elitizatu: hamarkada batean, ia bikoiztu egin baitira hiru izarreko hoteletan egindako gaualdiak.
Baina esatera nindoana. 2025eko turismo-datu gordin batzuk argitaratu ditu Jaurlaritzak, eta bai: urte artekoa Donostian %1 jaitsi da, eta Gasteizen ia %5. Horiek izan dira jaitsi diren zifra bakarrak. Baina ñabardurekin: gau kopuru totalak gora egin du Gasteizen, eta ia-ia aurreko urteko zifra errepikatu du Donostiak. Ez dezagun, orduan, batzuen atsekabea eta besteon zoriona lekarkeen alarmarik sortu.
Bilboren hazkunde-gaitasuna bai dela ikaratzeko modukoa: urte bakarrean ia %10 hazi dira sarrerak. Gipuzkoako eta Bizkaiko kostaldean %4 igo dira, Arabako Errioxan ere beste hainbeste, eta mendi eta haran inguruetan, berriz, %6.
Eta bukatzeko, solasaldi informaletarako balioko dizun datua. Kanpinetara jende gutxiago joaten dela? Datuek horiek diote, jende gutxiago eta gau gutxiagotarako etortzen dela. Baina moda edo garai kontua dirudi, urtetik urtera, apartamentu turistikoen sarrerak %30 igo baitira.
