Euskal Herrian ere ibiltzen dira, baina Katalunian are larriago ari gara ikusten. Izan ere, Esquadra Mossoek eta Hezkuntza Departamentuak “elkarlana” abiatu dute, proba pilotu bat: kalez jantzitako agenteek hitzaldiak emango dizkiete nerabeei, “segurtasunaren eta prebentzioaren ezagutzan sakontzeko”, baita “elkarbizitza bermatzeko” ere. Eta itxuraz, gurasoek ere parte hartu beharko dute aurreragoko fase batean. Esanguratsua da Generalitateak nola hautatu dituen ikastetxeak, denak ere Bartzelonaren metropoli kanpoaldeko zentroak, edo errentarik baxuena duten inguruetakoak. Eztabaidarako hainbat hari sortu dira: zergatik auzorik txiroenetako ikastetxeak? Eta zergatik Polizia ikastetxean?
Polemika sortu dela ez da dudarik, La Vanguardia egunkari kontserbadoreak berak ere aitortu baitu gauzak ez direla ongi egin. Baina sortu den eztabaidaren iturri nagusia omen da, Jordi Juan zuzendariaren hitzetan, gobernuak bere kabuz hautatu dituela ikastetxeak, haiekin hitz egin gabe. “Infernua asmo onez harriztatuta dago”, dio zuzendariak. Ideia ona omen, berez, agenteak ikastetxeetan sartzea eta halako ikastaroak curriculumean txertatzea.
Ikasle eta irakasleek elkarretaratzeak egin dituzte bi ikastetxeren atarietan, eta La Vanguardia-ko artikulu horri kontrapuntua ipini dio La Directa-k. Protestei eman die ahotsa: besteak beste, aldarrikatu dute “baliabide sozial gehiago eta Polizia gutxiago” behar dituztela zentro eta auzo horiek, lanuzteek eta grebek “erakusten dutela bide zuzena”, eta behar beste segituko dutela horretan.
Euskal Herriko ikastetxeetan ere egoten da Polizia. Izan zibersegurtasunaz hitz egiten, izan bide segurtasunaz... Baina uste dut ez dela Kataluniako kasua bezain muturrekoa. Kalez jantzita egingo dute Katalunian, jarraikortasunez gainera, eta “elkarbizitza” eta “segurtasun falta” dituzte mintzagai. Baina elkar kopiatzen dira sarri Mossoak eta Ertzaintza. Eta atzetik joaten da kasu batzuetan Foruzaingoa.
