2026ko maiatzaren 11.

Egun on.

Ongi joan da asteburua? Herri Urrats ederra izan genuen atzo.

Goazen mamira.

Administrazio euskalduna

ELA, LAB eta STEILAS sindikatuek deituta, milaka pertsonek Bilboko kaleak hartu zituzten larunbatean, euskaraz bizitzeko eta lan egiteko eskubidea aldarrikatzeko. Eskubide hori ez dago bermatuta; ondo asko daki euskaldunak. Baina hartzailearen posiziotik baino, auzia gehiago planteatu da hitza egiten duenaren aldetik; zeren, oso interesatuki, berriz ere parez pare jarri dituzte euskara eta enplegua. Zer nahi duzu, mediku ona ala mediku euskalduna? Badirudi ez dagoela mediku on euskaldunik, edo ez dagoela euskara ikasteko eta pazienteak haien hizkuntza ofizialean artatzeko borondatea duen mediku erdaldunik. Beharbada ez da borondate kontua izan behar; beharbada langileak euskalduntzeko baliabide errealak jarri behar dira.

Hortik planteatu zuten iragan larunbateko manifestazioa. Eta jakina, baliatu dute hitzordua batik bat EAJri eta EH Bilduri presio egiteko, Eusko Legebiltzarrean lantzen ari diren Enplegu Publikoaren Legean aitor dadin behingoz herri honetan bi hizkuntza ofizial daudela, eta biak parekaturik ipini behar direla legearen aurrean. EH Bildu eroso dago aldarrikapen horietan, eta horregatik joan ziren bere ordezkariak Bilboko manifestaziora. 

Eroso ez dagoena EAJ da, eta horregatik ari da jokatzen hain arraro. “Zure ideiak ez ditut onartuko”, bota dio EH Bilduri; “beraz, gerturatu zaitez zu nigana”. EH Bilduko Josu Aztiriak esan zuen bezala, planteamendu hori ez da serioa. Baina publikoki hala planteatu du asuntua EAJk. Ikusiko da, zeren aste honetan izango dute lehen bilera bi aldeek. 

Erabat galduta, eta Euskal Herrian bere hilerria prestatzen ari dena da Sumar da. Fundamentuzko bozeramailerik ere ez zaie geratzen. Begira, pasa den ostiralean Euskadi Irratian egon zen Lander Martínez, Sumarrekin Madrilen ibiltzen dena. Ez zuen jakin nondik irten (edozein gairekin, egia esan). Baina hizkuntza eskakizunei lotuta, zirimolaka bezala aritu zen, jira eta jira. “Kezkatuta” daude; bale, ados. Eztabaida “lasaia” nahi dute; argi asko dakite gai hau ez dela inoiz lasaia izan, eta are gutxiago orain, erlojuaren aurka ari garenean lege bat egiten. Tira, zerbait argi esan badu, da euskara ikasteko tresna eraginkorrak nahi dituztela; oso ongi. Baina lanpostuetan eskakizunak ipintzearen ez alde eta ez kontra ez du hitz egin; zuzenean, ez du hitz egin. Jakin nahi nuke eremu pribatuan zer jarrera duten Sumarreko hauek. Baina publikoki, dohakabe samar. 

Kazetaritza independentea estimatzen baduzu, animatu proiektua babestera.
EGIN ARGIAKOA

·····>   Ez galdu hauek

Kontu asko ditugu asteburutik:
 

  • AHTaren kontrako eguna. Iruñean, lurraren defentsaren alde, 180 graduko eredu aldaketa politiko eta soziala beharrezkoa dela aldarrikatzeko, bizikleta martxa bat egin zuten zapatu goizean, eta herri bazkaria gero. 
     
  • Errolda eskubidea. Ongi Etorri Errefuxiatuak taldeak giza kate zabala egin zuen domekan Bilbon, errolda eskubidearen alde. EAJren, EH Bilduren eta PSEren egoitzak elkarlotu zituzten. 
     
  • Global Sumud Flotilla. Hamar egunen ondoren, Israelek askatu ditu bi bahituak, bata gose eta bestea gose eta egarri greban zegoena, Thiago Avila eta Saif Abukeshek. Prentsaurrekoa eman du azken horrek, eta sareak astindu ditu bideoak: Palestinaren alde mobilizatzen jarraitzeko dei egin du.
     

  • Herri Urrats. Euskararen geroa eraikitzera egin zuten dei atzo Senperen, Seaskako ikastolen jaian. Beti izaten du testuinguru politikoa Herri Urratsek; izan ere, berriz ere baxoa euskaraz egitea galarazi zaie ikasleei, eta azken asteko notizia da, gero eta ikasle gehiagok ematen dutela izena Ipar Euskal Herriko ikastoletan, baina irakasle gehiago ez dituela onartuko Parisek. Ikasleek atzo Senpereko lakuko euripean esan zutenarekin gelditzen naiz: “Gure eskubideak defendatuko ditugu, euskara da-eta bide bakarra”. 


    Eta beste kontu bat:

  • Ategorrietan Fisterra. Etzi aurkeztuko dugu komikia. Aurkezpen-hitzaldi ekitaldira gonbidatuta zaude. Asteazkenean izango da, Donostiako Parte Zaharreko Kriptan, 18:30ean. Hemen duzu informazio guztia.

HORRA HOR
 

Plataforma lapurrak. Udaberria izan ohi da streaming plataformek haien uztarik onena jendarteratzen duten aldietako bat. Geroz eta gehiago dira, gara, telesailak barra-barra kontsumitzeko zaletasuna dugunak. Nik, pertsonalki, denboraldiak dauzkat: batzuetan asko, antsietatetik ziurrenik; eta bestetan apenas. Horrekin jokatzen dute. Eta abusatzen gaituzte. Besteak beste, prezio aldetik. 

Asko igo dira prezioak Hego Euskal Herrian. Tarifarik merkeenek gero eta aukera gutxiago eskaintzen dituzte, publizitate gero eta gehiagorekin; eta Premium tarifak sortu eta urtez urte asko garestitu dituzte. Adibidez, Netflixek: 2015ean, hilean 12 euro balio zituen Premium aukerak, eta orain 22 euro. Disney+ plataformako harpidetzak 7 euro balio zituen 2020an, ez zegoen harpidetzen arteko bereizketarik, eta orain, Premium eskuratzeko (lehengo zerbitzu berdinekin) 16 euro ordaindu behar dira hilero. Apple TVn ere 5 eurotik 10era igo da. Eta HBOn 8tik 16ra. Mantentzen den bakarra Filmin da; 2010eko kostu bera du, eta ez dago Premium aukerarik, 10 euro hilean.

Italian zigorra jarri diote Netflix multinazionalari, tarifa laukoiztu egin duelako 2017tik 2024ra, auzitegiaren esanetan “justifikazio barik”. Netflixek argudiatu du zerbitzuaren eta edukiaren kalitatea hobetu egin duela, gradualki egiten joan dela, eta gradualki igo duela prezioa. Baina auzitegi batek ebatzi du hobekuntza horiek ez direla hainbestekoak izan. Zigorra jarri diote. Zazpi urte horietan Netflixen harpidetzaren bat egin duten italiar guztiei kalte-ordainak ordaindu beharko dizkie Netflixek: 500 euro Premium kontua egin dutenei, eta 250 euro zerbitzu arrunta kontratatu dutenei. Eta horrez gain, plataformak prezio guztiak jaitsi beharko ditu. Baina Italian soilik, jakina.

Honaino gaurkoa.

Astelehen ona izan. 

Besarkada bat.

Ez zaude buletinera harpidetuta? Eman izena.

JARRAITU SAREETAN