2026ko maiatzaren 18a.

Egun on.

Zer moduz? Kirolari loturiko asteburua izan duzu? Izan da zer ikusia.

Goazen mamira.

Nerabe nazi antolatuak

Ahaztu bomber jakadun burusoil nazi beldurgarriak. Eta ibili argi Tik Tokean itsu-itsuan dabiltzan eta izatea garatu gabe duten gazte itxuraz kaltegabekoekin. Gaitza hortik dator-eta gaur egun. Begira, hortik doa Everything you love telesail norvegiarra (goiko argazkikoa); sareen bidez eta gurasoak ohartu gabe nazismora gerturatzen den gaztetxo bati buruz da.

Alemanian (tira, babesik apenas duen Alemaniako Gobernuari ere interesatzen zaiolako) bolo-bolo dabil gai bat azken boladan: neonazi talde gazteak, ultraeskuineko AfD alderdia ere “epela” iruditzen zaienak. Angelique Geray kazetari gazteak bi urte eman ditu horietako talde batean infiltratuta, eta liburu bat idatzi du: Undercover unter Nazis (Nazien artean infiltratuta). Ea, El País-ek artikulu zabala ekarri du bera elkarrizketatuta, eta nire sentsazioa da neonaziek bezainbeste protagonismo hartu duela kazetariak, liburuaren azalean bere argazki handi bat jartzeraino; eta askotan azpimarratzen du arriskuan dagoela, mehatxuak egin dizkiotela neonaziek... Jakina sinesten dudala, larria dela, baina hona ekarriko dizkizudanak gehien interesatzen zaizkidan parteak dira.

Gutxienez hiru talde neonazitan sartu du burua kazetariak. Denetan errepikatzen dira patroi berak: janzkeraz ez dira nabarmentzen, “herri purua” defendatzen dute, Holokaustoari garrantzia kentzen diote, migratzaileak gorrotatzen dituzte, eta azken urte gutxian gorroto handia sortu dute feministekiko eta LGTBI komunitatearekiko. Belaunaldi berri bat da; gehiengoak 14 eta 17 urte artean ditu, eta oso gutxi daude 20ko langa pasatzen dutenak. TikTok, Instagram eta Telegram gisako foroak erabiltzen dituzte propaganda egiteko eta jarraitzaileak lortzeko. Derrigorrean, hori bai, bi gurasoek europarrak izan behar dute, eta bietako batek sortzez alemaniarra. Kuota txiki bat ordaintzen dute afiliazio gisa, eta antolaketa eredu oso bertikala dute; ardurak oso zehatz banatuta dituzte. Irakurri dudanez, Alemaniako Gobernuaren estimazioa da soilik 2025ean gisa horretako 5.500 afiliazio baino gehiago izan zirela. 

Boxeoan aritzen dira, eta askok ez dute inolako drogarik kontsumitzen, estatu sozialdemokraten “arma” direlako “jendea lo mantentzeko”. Kontzertuak, ekitaldiak, bidaia laburrak... Aisialdiko plan erakargarriak ere badituzte. Eta bitarte horretan, afiliatuak samurtu ahala, ekintzak prestatzen dituzte: “etsaien” postontziak eta jabetzako gauzak erre, esbastikak margotu, eta errefuxiatuen harrera zentroei eraso egin. Su ematen ere saiatu ziren halako egoitza bati.

Nahi duzuna jaso, nahi duzuna ordaindu.

EGIN ARGIAKOA

Errekaleor eta “klasismoa”

Bazterrak nahasteko gogoa besterik ez du Gasteizko Udalak. Zikin jokatuta, gainera: bazterkeria eta kale egoeran dauden pertsonengana joan da Polizia, zeuden lekutik joateko agindu, eta esan die Errekaleorrera joateko, han lekua izango zutela-eta. Istilua sorrarazi, nahita. Hala izan ziren aurreko astearen hondarretan.

Hara non, gero, Maider Etxebarria alkatea atera den prentsaren aurrera Errekaleorren “klasismoa” seinalatzera: “Okupak dira denak, batak zein besteak, eta ez daude okupa onak edo okupa txarrak; klasismoa daukate haien artean, okupazio ideologikoa deritzen eta okupazio marjinalaren artean”. 

Etxebizitzaren arazoari heldu beharrean, eta bazterkeria egoeran dagoen jendeari gutxieneko eta beharrezko baldintzak bermatu beharrean, egurra sutara botatzea erabakitzen duen alkateak izan ohi du, oinarrian, arazoa konpontzeko gaitasun edo interes eza.

 

  • Ezikusiarena egingo du, gainera, udaletxean egunero ikusiko duen PPko zinegotzi lotsagabearekin. Zeren, udal langileek dagoeneko bosgarren aldiz espedientatu dute Gustavo Antépara zinegotziaren enpresa, Luxury Rental Apartments SL. Enpresak apartamentu ugari ditu, baina alde zaharreko atiko bat da lege guztiak urratzen ari dena: lizentziarik gabe egindako obra eraisteko agindu zioten, erregistrotik kanporatu zuten, eta beraz, etxebizitza turistiko hori legez kanpokoa da; baina tipoak ez du kasurik egiteko asmorik, eta segitzen du plataformetan iragartzen. Horren bila ez dira joango, ez.

· · · · · · ·

Bide batez. Bihar hasita, aurkezpen bira bat egingo dugu Turismoa. Desazkundera bidaia liburuarekin. Datozen lau astetan, bost lekutan izango gara: bihar Bilbon hasita, Donostia, Iruñea, Sopela eta Gasteiz bisitatuko ditugu. Helburua da gaia tokian tokira eramatea, eta horretarako, tokiko eragileen parte hartzea izango dugu, solasaldi eran, liburuko ideiak lurreratzeko-edo. 

Gonbidatuta zaude, jakina.

·····>   Ez galdu hauek

  • “Posible 30K”. EH Bilduk etxebizitza larrialdiari aurre egiteko plana aurkeztu du asteburuan. Helburutzat jarri ditu 60.000 etxebizitza mobilizatzea datozen hamar urtean. Haien esanetan, etxebizitza hutsak eta turistikoak mobilizatuta lortuko lirateke 30.000, eta beste 30.000 etxebizitza eraikitzea proposatzen du, horietako batzuk etxebizitza babestu gisa, eta gehiengoa sozietate publiko-sozial baten eskutik, baina era eskuragarrian.
     
  • Labraza. Ostiral goizean esklusiban kontatu zigun Estitxu Eizagirre lankideak: bost ekintzaile Aixeindar enpresaren zortzi errotako makrozentralean kateatu ziren, Labrazan. “Hemen gaude, lurraren alde” egin zuten oihu. Izan ere, kontzejuak proiektuaren aurka egina du, baina EH Bilduk agintzen duen udalari egotzi diote horri kasurik ez egitea, eta “lurraren triskantza” ahalbidetzea. 
     
  • Andaluzia. Hauteskundeak egin dituzte eta aise nagusitu da berriz eskuina, PP, krisiak krisi; zeren, sekulako hanka sartze barkaezinak egin zituen Osasun Sailak, baina ez dute askorik zigortu. Badirudi ez dagoela alternatiba errealik. Ezkerrak, zatituta, emaitza onak lortu ditu: ezker andaluzistak laukoiztu egin ditu, eta konfederalak mantendu. Trebujena herria, adibidez, bada herri gorri bat; herri jornalaria, langileen herria, angulen arrantzaren herria izandakoa. Ezohikoak dira hango emaitzak: PSOEtik ezkerrerako bi alderdiak izan dira bozkatuenak. Xuban Zubiriak kontatu digu.

HORRA HOR

Kontsumoari loturiko astelehenak. Gaurko honek ni oraindik harrituta nauka.

Aterik gabeko komunak. Podcast batean entzun dut modan ipini direla-edo aterik gabeko komunak kategoriazko hoteletan. Harrituta utzi nau. Eta ikertu dut pixka bat. 

Kontrakotasuna adierazteko kanpaina bat ipini du abian gazte ingeles batek: “Sadie naiz, eta pribatutasuna maite dut”. Aitarekin oporretan joan zen, eta aterik gabeko komuna zuen hoteleko logela batean egon ziren; oso deserosoa egin zitzaion. Web orri bat zabaldu eta halako logelak eskaintzen dituzten 1.300 hotel baino gehiago erregistratu ditu. Bring back doors izena du web orriak. Bilbon, adibidez, halako hiru hotel daude, eta Donostian bat. Eta ez dira hotel merkeak, e. Batzuk hotel kateak dira. Euskal Herrian gehiagorik ez dago; Bartzelonan 22 erregistratu dituzte, Parisen 20, Madrilen 12... Garai posmoderno likidoaren adierazle da.

Eta hori hoteletan, baina alokairuzko etxeak (hirietan batez ere) gero eta txikiagoak dira, oso prekarioak. Horietan ere gero eta ohikoa da komunak aterik ez izatea. Ez da arkitektura kontu bat; espazio kontu bat da. 

Honaino gaurkoa.

Astelehen ona izan. 

Besarkada bat.

Ez zaude buletinera harpidetuta? Eman izena.

JARRAITU SAREETAN