Goizeko 09:30ak. Haurra udalekuetan utzi eta lanera zoaz. Beharbada bikotekidea, beharbada beste senideren bat, edo beharbada zu zeu pasako zara gero bere bila, 14:00etan, betiko lekura. Bazkaltzera etxera eraman eta galdetuko diozu zer moduz pasatu duen goiza, zer egin duten, zer ezagutu duten. Zeren, zer edo zer berezia egin dute gaur, badakizu, edo espero duzu, atzo mezua pasatu baitzuen udalekuetako arduradunak. Kiroleko arropa erosoa, eguzkitarako kasketa, ur freskoa, jateko zerbait, garraio publikorako txartela... Zentzuzko zerrenda bat pasatu zizueten, ohiko gauzena, beharrezko direnak goizpasa baterako. Nora joateko? Bilbora, “herritarren segurtasun zentrora”.
Mugikorrera heldu zaizkizu goizeko planaren irudiak. Sei, zortzi urte inguruko haur kuadrilla bat, tartean zure haurra, denak esanda bezala, kiroleko arropa jantzita, eta motxila soinean… armak eskuetan. Guardia Zibilaren jaima azpian, Guardia Zibilaren logoa atzean. Eta haurren atzean agente bat barrez, “ofizinakoa” seguru, haurrek argazkia nola egiten duten ikusten.