2026ko irailaren 1a.

Egun on.

Irailean sartu gara dagoeneko. Zer moduz daramazu?

Goazen mamira.

Pobrea afanean eta sozialdemokrata limusinan

Barkatuko didazue, baina Gabriel Arestiren Emazurtz poema ezin hobeto datorkit Ceuta aldeko kristoa hitzetara ekartzeko. Lehen estrofak honela dio:
 

Emazurtz jaio hintzen
Lurraren erdira,
pobreen esperantzak
benetan zer dira?
Ama urrikariak
hala zinan erran,
esperantza guztiak
hil zirela gerran

 

Hilabete da Marokoren lurrak utzi eta Espainiako Estatuaren menpeko Ceutan sartu zirela 80.000 migratzaile inguru, denak ere uste ustel batzuek gidatuta, itxuraz ultraeskuinaren, mafien eta auskalo nortzuk hedatutako gezurra irentsita, erregularizazioa ohi baino errazago lortuko zuketelakoan. Baina ez. Erregalurik ez. Eta gainera, tori polizia. Gizatasunik gabe, eta migratzaileen eta pertsonen eskubideak besapetik igarota, Espainiako Gobernurik ezkertiarrenak ostikadaka bidali ditu gehientsuenak bueltan. 

Arazoa da, eta arazo erreala da, milaka batzuk oraindik ere Ceutan daudela, baldintza negargarrietan bizirauten; hiria oso txikia dela eta gainezka eginda dagoela; eta limusinetan eta auto ilunetan bidaiatzen duten jakadun gizonak direla, xextra politiko negargarrian dabiltzanak, erroari behar den bezala heldu beharrean.

Laburpen sinple bat. Eskuin muturrak dio “inbasioa” dela, nazioaren aurkako erasoa, marokoarrek espainiarrak “ordezkatuko” dutela eta indarrez bueltan bidali behar direla denak, baita bakarrik eta beldurtuta dauden 8 urteko umemokoak ere. Eskuin tradizionala, berriz, hainbesteraino joan gabe, gobernua egiten ari den gauza oro kritikatzen ari da, zentzu barik. Eta ezkerra, egia esan, ez da ari ezertan; gobernua gutxi gorabehera babesten. 

Asuntua ez da, ordea, Espainiako Estatura mugatzen. Ikusteko dago Hego Euskal Herrian zer nolako indarra duten ultraeskuinak egindako deialdiek. Esan dizudan “inbasio” kontzeptuaren bueltan, biharko deitu dituzte mobilizazioak Bilbon (Vox), Gasteizen (PP) eta Donostian (Lo que no te cuentan de Donosti sare sozialetako kanal arrazista da deitzailea).

Espainiako markoan, dena dela, interesgarria izan zen atzo presidentea bere irrati-kate afinean entzutea. Ke pixka bat bota zuen titular sakabanatu batzuk ere sortzeko, baina gakoa izan zen Marokoz egin zuen planteamendua: Marokok ez duela ezeren errurik esan, eta laguntza eskatu zion. Hori bai, Espainiako erregeak Ceuta bisitatuko duela ere iragarri zuen, eta hori Marokori esatea da Espainian gauzak serio daudela iradokitzea.  

Ez dut gaiarekin gehiago luzatuko, gaur goizean publikatu baitut artikulu bat Marokoren bueltakoa. 2030eko futbol mundiala ere xake-partidaren barruan sartu dut, eta Medgaz gasbidea ere bai.

· · · · · · ·

Baina hauteskundeak aipatu nahiko nituzke, horiek baldintzatutako urte politikoa hasi delako. Apirilean egingo dira Frantzian presidentetzarako hauteskundeak. Maiatzaren 23an egingo dira udal hauteskundeak Hego Euskal Herrian, baita foru aldundietakoak ere, eta Nafarroako Legebiltzarra ere egun horretan berrituko da. Eta argitzeko dago Espainiako hauteskundeak noiz egingo diren. Maiatza baino lehen, edo ondoren, edo udal eta foruen egun berean; baina azken horrek ez du tankerarik. Gehienez ere datorren udan izango dira. 

Errealistak izanda, uste dut geure gerrialdea prestatzen joan beharko dugula jasoko dugun bonbardaketarako. Mugikorrean eskuin muturreko edukia izango da, ez izan dudarik. Gogoan izan zer pasa zen Alemaniako hauteskundeetan: ikerketa batek demostratu zuen sare sozialetako algoritmoek eskuin muturreko edukia bi edo hiru aldiz gehiago erakusten zutela ezkerrekoa baino. Eta bada beste kontu bat: AEBek dagoeneko zortzi milioi euro ipini dituzte Europan bere “konfiantzazko hedabideak” diruz laguntzeko.

Trumpek ez du euskarazko kazetaritza independentea bultzatuko.

EGIN ARGIAKOA

·····>   Ez galdu hauek

  • Abeltzainak, haserre. Mendi magalei erreparatu besterik ez dago: eguraldi honekin, belarrik ez. Abereek bazka gutxi dute, eta edatekoa berdin. Abeltzainen sindikatuak kexu dira Jaurlaritzak ez duelako bazka-erosketa bateraturik egingo, duela hilabete hala bazirudien arren. 
     
  • Pestizidak, platerean. Ekologistek deituta protesta egin dute Biarritzen, Frantziak indargabetu egin dituelako agroindustrian erabiltzea debekatuta zeuden bi pestizida. Minbizia eragin dezaketela frogatuta dago zientifikoki. 
     
  • Argindarraren prezioa. Urtebeteko epean, Hego Euskal Herrian, %20 garestitu da. Uztail honetan ere ez zegoen makal, baina hilabete batetik bestera %3 pasatxo igo da. Gasaren prezioa dago garesti, eta energia berriztagarrien sorkuntza handirik ez dagoenean, hau da, haizerik gabeko gauetan, gas gehiago erretzen dute, eta horrek faktura garestitzen du. 

POSTALEKO IRUDI

Atal berria asteartetan. Mungiako TOC musika taldeari hartu diot titulua. Izenak dioen moduan, postaletako irudiei buruz ariko naiz, “benetako” irudiez nahi bada, edo, bestela esanda, liluraren atzeko aldeaz. Ulertuko duzu.

Napoli. Hiri kaotikoa, intentsua, eta historiaz betea. Vesuvio sumendia aldamenean, eta portu galanta eta hondartza asko ditu inguruan. Baina guztiak ez daude denei irekita. Pentsa zenbateraino, kuriositatez adimen artifizialari galdetu eta honela erredaktatu dit esaldia: “Zonalde honetan badaude doako sarbideko hondartzak”. Horretara noa.

Euskal Herriko kostaldea halako bi ditu Napoli barnebiltzen duen Campania eskualdeak. Eta bertako hondartza guztien %70 daude enpresa pribatuen eskuetan. Hori da, hona ekarrita, Bizkaiko eta Lapurdiko kosta guztia ordainpeko bilakatzea, eta Gipuzkoako 10 kilometro gehiago ere bai. 

Eta pagatu pagatu, pagatuta ere ez zaude beti salbu. Sarrera onartu behar dizute zenbait lekutan edo klubek, edo mafiek. Gauza bera ez ote...

Honaino gaurkoa.

Astearte ona izan dezazula. 

Besarkada bat.

Ez zaude buletinera harpidetuta? Eman izena.

JARRAITU SAREETAN